SOKAK KÖPEKLERİ

-

Balzac'ın Eugenıe Grandet kitabını almak için kütüphaneye gittiğim sırada gerçekleşiyor tüm olay.

Girişte büyük bir trafikle karşılaştım. Birileri içeri giriyor. Birileri dışarı çıkıyor. Bu sirkülasyon böylece devam  ediyordu. İçeride sanki mahşerin provası yapılıyor. İğne atsan yere düşmez.Bütün okuma salonu dolu. Raflar arsında kendini kaybedenler bile var.


Çok geçmeden ümitsiz bir şekilde dışarı attım kendimi. Dışarıda hafif bir çilenti… Çay makinasının önünde yine bir sıra… Saçak altı, dersten sigara içmek için mola vermiş öğrenciler ile dolu. Herkesin yüzünde bir huzursuzluk var. Garip bir hüzün… Tarif edilemez bir mutsuzluk. Havanın kasvetinden mi ? Yoksa sınav stresinden mi ?


Çay sırasında gerçek ortaya çıkıyor. Nasıl mı? Kulağım önümde geçen konuşmaya ilişiyor.  Sınavların düşük gelmesinden yakınıyor genç bir delikanlı. Ödevden istediği notu alamadığını, hocanın haksızlık yaptığını söylüyor yanındaki hanımefendi. Tam bu sırada arkada ki iki arkadaş KPSS sınavı için çözdükleri denemeleri çalışmaları anlatıyorlar. Bu sene atanacaklarını geçen seneki gibi açıkta kalmayacaklarını söylüyorlar. Müthiş bir gelecek kaygısı var insanlarda, müthiş bir umutsuzluk… Çayımı alıp kenara geçiyorum. Kütüphane kapısına tekrar baktığımda bir yere yetişme telaşı devam ediyor.

O sırada kütüphanenin önünde oynayan iki köpek görüyorum. Öyle tatlılar öylece birbirleri ile oynuyorlar. Yalın ayak, başı kabak… Birbirinin üzerine çıkıyorlar yuvarlanıyorlar. Mutlular. Garip… Yağmur yağıyor ıslanıyorlar, Veteriner fakültesi ya da insanlar bir şeyler verirse yemek yiyorlar ama umurlarında değil. Daha sonra yorgunluk ile herhalde ağacın dibine geçip yatıyorlar. Yüzlerinde bir mutluluk ile uyuyorlar.

Ve düşünüyorum…
Sanırım terk edilmiş köpekler kadar özgür değiliz şu dünyada. 

Yer: Bursa, Türkiye

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

PAPAĞAN

-
Aslinda bu konu hakkında bir şey yazmayacaktim ama yinede kelimeleri serbest birakmam gerektiğini düşündüm. Dun aksam saatlerinde bir video gördüm. Saatin kaç sularında olduğunu hatırlamıyorum. Kendini bilmezin biri, yani bir insan musvettesi televizyon da  2-3 geri zekalı hareket yapıp Bellirli  kitle yakalayınca, instagram üzerinden canlı yayın video felan paylaşmaya başladı. İlk başlarda çok umrumda olmadı açıkçası... Yine bir saçmalığı ünlü ettik dedim. Sen sadece bi aşcisin, bir yemek yarışmasına katıldin ve elendin. Bu senin kotu aşçı olduğunu göstermez. Yaptığın çocukça hatta ergence hareketler yine bizim halkımız tarafından sevildi. Daha sonra programın yapımcıları tarafından başka bir yarışmada yeni sezonun ilk yarışmacısı olarak belirlendi. Peki niye ? Niyesi böyle saçma sapan hareketkeri  yapan insanları izlediğimiz için , bunlar akim olarak tuttuğu için... Şimdi bu şahıs dun gece belirttiğim gibi instagram üzerinde bi hayvana eziyet videosu yayınladı. Hayv...
Devamı

SÜMBÜL

-
Baharlar ekmistim sana belki gelirsin diye odama. Sümbüllerim vardı toprakta,kasım ayı başlarında. Çiceklerim açtı şimdi,kokun yayıldı her bir yana. Bir sen gelmedin,girdiğin o topraktan yanıma. Sevdiğin çiçekler dostum oldu bu aralar. Seni anlattım onlara,kimselere anlatmadığım kadar. Şahsına münhasır artık tüm iltifatlar. Geçen her satırda güzelliğini tanımlar.
Devamı

SEN

-
Sen Şimdi nasıl başlanır senli cümlelere? Sensizken, ne önemi var ögelerin, imgelerin, metaforların… Tamlamaların en güzel hali, senin gözlerinin gülmesini açıklayamazken, kalbin kadar temiz olan bu sayfaya ne karalanır şimdi? Sahi ne yapacağız şimdi? Kafamda bitiremediğim hesaplarım var şimdi. Ardına geçemediğim mesafelerim var şimdi. Kaç yalnız gece daha geçirmeliyim, yeniden gözlerine dalarak uyumak için? Sahi şimdi ne yapacağız? Geceye mı sarılacağız? Ay ışığına mı dokunacağız? Sokaklar mı mesken olacak bize? Yoksa kör bir sokakta yeniden mi biz olacağız?
Devamı